Çocuğunuzun futbol maçında söylenmemesi gerekenler.

“Şut çek! ŞUT ÇEK!” — antrenör pas isterken

Pratik sorun şu: iki yetişkin, iki talimat ve ortada bir çocuk. Sizi dinlemek, antrenörü görmezden gelmek demektir. Bunun yerine: destekleyin, oyun talimatı vermeyin. “Devam!” oyuncunun vereceği her karara uyar.

“O da NEYDİ?!” — hatanın hemen ardından

Hata zaten olmuştur; herkesin önünde değerlendirmek oyuncuya bir sonraki hamlesi için yararlı bir şey sunmaz. Bunun yerine: hiçbir şey söylemeyin ya da tarafsız bir “sonrakine bak” deyip oyunun sürmesine izin verin.

“Hakem, kör müsün?!”

Hakemin deneyimi ne olursa olsun kenar çizgisinden bağırmak kararı değiştirmez. Bunun yerine: kararı hakeme bırakın ve oyunun bir sonraki bölümüne odaklanın.

“Mücadele et! Yumuşak olma!”

Bir oyuncuya “yumuşak” demek uygulanabilir bir öneri değil, kişisel bir yargıdır. Bunun yerine: gerçekleştiği anda belirli bir hareketi takdir edin: “harika müdahale”, oyuncu hakkındaki bir yargıdan daha nettir.

“Takım arkadaşın boşken neden ona pas vermedin?”

Taktik geri bildirim, maçtan sonra birkaç yetişkinden değil antrenmanda antrenörden geldiğinde daha kolay uygulanır. Bunun yerine: “Seni oynarken izlemek çok güzeldi” diyerek başlayın ve maç hakkında konuşmak isteyip istemediğine çocuğunuz karar versin.

“Sahadaki en iyi oyuncu sendin.”

Bu söz, geri bildirimi maçı anlatmak yerine oyuncuları sıralamaya dönüştürür. Bunun yerine: belirli konuşun: “ilk yarıdaki o koşu harikaydı.”

“Bütün hafta şut çalışırız, o zaman gol olur.”

Sonucu hemen bir çalışma planına dönüştürmek, çocuğa istemediği bir ödev ekler. Bunun yerine: teklifi açık bırakın: “istersen birlikte çalışabiliriz.”